نیمه های ناپیدا...

این روزها بیشتر از هر چیز, از "آدم ها" بدم آمده است,از نمایش خوبی هایشان و کشف ه چهره ی پشت نقاب های کریه شان!

این روزها... راستش را بخواهی دلم داغدار است,داغدار ه شرایطی ک نمی توان تغییرش داد... داغداره آرزوهای بربادرفته ای ک هر شب ب شوق ب وقوع پیوستتشان اشک می ریزم!

نمیدانم دور و بر ه من را این همه "نا انسان" پر کرده است, یا ک من در منجلاب ب جستجوی نیلوفر آبی می گردم؟!

هرچه ک هست...سخت قلب ه مرا آزرده... چ راحت از نا انسانی سخن می گویند و چ آسوده سر بر بالین می گذارند!

چقدر دنیا جای غریبی شده است و من چ تنها...دنیا بزرگ است و نیمه های گمشده قر و قاطی و ناپیدا! و چ سخت است در میان نقاب ها, نیمه ی دیگرت را بخواهی بیابی...